teenenander.web-log.nl

Euroscoop

Eens in de twee weken gaat Finn wel aan het werk en wij niet.
Al zolang hij naar het kinderdagverblijf gaat proberen we op zo'n dag een filmpje te pakken maar tot nu toe was er elke keer iemand ziek. Vandaag kwam het er eindelijk van en togen we naar Tilburgs nieuwste en grootste bioscoop.

Ik heb werkelijk nog nooit zo'n luguber en sfeerloos gebouw gezien met vloerbedekking waar je nachtmerries van krijgt in maar liefst 12 zalen en alle andere immense ruimtes.
Er kunnen met gemak duizend mensen alleen al in de foyer zonder dat het opvalt maar het was dinsdagmiddag dus waren er pakkumbeet 10.
De automatische ticketcomputers werkten niet helemaal naar behoren dus maar gewoon naar de de kassa met een mens erachter. We wilden naar Wall E en vanmiddag zou dat de NL versie zijn. Helaas wel zei ik, waarop de kassier spontaan zei dat als we de enigen zouden zijn ze de engelse versie wel konden opzetten.

En ja hoor, we waren de enigen.
En ja hoor, de engelse versie werd gedraaid.
Aangestoken door dit service virus durfde P in de pauze wel te vragen of ze gewoon door wilden draaien, en ja hoor, meteen nadat hij van de wc terugkwam werd de film weer gestart.

Een leuke film in een bijzonder onpersoonlijk aandoende bioscoop met de hoogste servicegraad ooit....die houden we erin!

Koorts....

De geboorte van Finn heeft mijn eigen jeugd ook weer nieuw leven in geblazen. Logisch natuurlijk maar toch ook onverwacht leuk. Omdat we vrijdag, niet voor niets maar ook niet met gillende sirene, naar de huisartsenpost mochten met ons mannetje, hadden we het zaterdag over hoe "ziek zijn" er vroeger thuis uitzag.
Geen van beiden hadden we snel koorts maar was de lichaamstemperatuur wel het criterium voor thuisblijven of niet. Als arme koudbloedigen waren we het er roerend over eens dat dat heel oneerlijk en absoluut fout is.

Later op de dag vroegen we ons af of het toch niet prettiger en handiger was om even met z'n drietjes wat boodschappen te gaan doen. Maar ja, Finn is ziek....
Ach, hoorde ik mezelf zeggen, ik denk wel dat het kan hoor, hij heeft geen koorts.

Zucht.
Het is dus een koud kunstje om op mijn ouders te gaan lijken.

Papa's kind

Ons mannetje is heerlijk vrolijk en goedlachs.
Naar beer, naar muur, naar boom en naar mij.
Maar als zijn papa met hem drumt, voor hem zingt of alleen maar naar hem kijkt,
stralen zijn oogjes en krult zijn neusje nog net een graadje harder....

Ik begrijp dat wel!
Lijkt 'ie toch nog in iets op mij.

Generatieconfrontatie

Finn kreeg vandaag een brief mee naar huis.
30 september is het 'opa en oma dag' bij de visjes.
Slik.
Finn heeft een hele lieve opa en oma hoor, maar toch.

Het gemis neemt hand over hand toe.
Tijdens mijn zwangerschap en net na de geboorte was ik niet zo bezig met het gegeven dat mijn moeder alweer 9 en mijn vader ruim anderhalf jaar dood is. Veel mensen hebben me gevraagd of het niet heel moeilijk was om toch nog zwanger te worden maar geen ouders meer te hebben om het mee te kunnen delen.
Mijn antwoord was nee.
Dat antwoord is zwaar achterhaald.
Ik ben er de laatste tijd steeds vaker verdrietig over dat mijn ouders Finn niet kennen en andersom.

Ik vrees dat daar geen ontzwangeren aan helpt.
Ach, het scheelt in elk geval twee kopjes koffie voor de visjes. 

Leve het kinderdagverblijf

De natuur heeft me al vaak verbaasd doen staan het afgelopen jaar, op een paar kleine minpuntjes na (zoals mijn depressiviteit bij het afbouwen van borstvoeding) heeft ze het heel goed met me voor gehad en alles rondom zwangerschap en geboorte uitstekend geregeld.
Zo ook afgelopen week.
Ik was hondsberoerd, had hoge koorts en voelde me verschrikkelijk.
En dat allemaal nadat ik net weer twee dagen gewerkt had.
Heel erg fijn dus!

Nou ja, niet heel erg fijn, maar het was wel de eerste werkweek voor Finn en in plaats van emotionele drama's mijnerzijds was het een uitkomst dat ik het mannetje kon wegbrengen en zelf zwetend mijn bedje weer in kon.

Hij heeft het heel goed gedaan, ik ben weer een beetje opgeknapt en als het goed is gaan we morgen eindelijk alledrie eens aan het werk.

Dan negeer ik even dat Finn ook aan het snotteren en hoesten is geslagen. Gaat vast vanmiddag over!